در جستجوي عشق

خلوت من و دوستان

عشق سنج

عاشقانه... | یکشنبه هشتم اردیبهشت 1387 | 12:8 

عشق يعني با تو خواندن از جنون
        عشق يعني سوختنها از درون
                  عشق يعني سوختن تا ساختن
                            عشق يعني عقل و دين را باختن
                                         عشق يعني دل تراشيدن ز گل
                                                    عشق يعني گم شدن در باغ دل
                                                           عشق يعني تو ملامت کن مرا
                                                    عشق يعني مي ستايم من تو را
                                         عشق يعني در پي تو در به در
                               عشق يعني يک بيابان درد سر
                     عشق يعني با تو آغاز سفر
           عشق يعني قلبي آماج خطر
عشق يعني تو بران از خود مرا
          عشق يعني باز مي خوانم تو را
                  عشق يعني بگذري از آبرو
                           عشق يعني کلبه هاي آرزو
                                   عشق يعني با تو گشتن هم کلام
                                             عشق يعني انتظار يک سلام
                                                     عشق يعني دستهايي رو به دوست
                                        عشق يعني مرگ در راهت نکوست
                               عشق يعني شاخه اي گل در سبد
                      عشق يعني دل سپردن تا ابد
           عشق يعني سروهاي سربلند

عشق يعني خارها هم گل کنند
     عشق يعني تو بسوزاني مرا
              عشق يعني سايه بانم من تو را
                      عشق يعني بشکني قلب مرا
                            عشق يعني مي پرستم من تو را
                                  عشق يعني آن نخستين حرفها
                                          عشق يعني در ميان برفها
                                                عشق يعني ياد آن روز نخست
                                                       عشق يعني هر چه در آن ياد توست
                                                 عشق يعني تک درختي در کوير
                                         عشق يعني عاشقاني سر به زير
                                 عشق يعني بگذري از هفت خان
                       عشق يعني آرش و تير و کمان  

عشق به تو... | یکشنبه هشتم اردیبهشت 1387 | 11:39 

با تو باشم | یکشنبه هشتم اردیبهشت 1387 | 0:50 

*بمونم*

به خیالم که تو دنیا واسه تو عزیزترینم

اسمونها زیر پامه اگه با تو رو زمینم

من هنوزم نگرانم که تو حرفهامو ندونی

این دیگه یک التماس من میخوام با تو بمونم

در اين دنياي پست پر از فقر... | یکشنبه هشتم اردیبهشت 1387 | 0:21 

در اين دنیای پست پر از فقر و مسکنت ، برای نخستین بار گمان کردم

که در زندگی من یک شعاع آفتاب درخشيد . اما افسوس، اين شعاع آفتاب نبود، فقط یک پرتو گذرنده،

یک ستارهء پرنده بود که بصورت یک زن یا فرشته به من تجلی کرد  و در روشنایی آن یک لحظه ،

  یک ثانیه همهء بدبختیهای زندگی خودم را دیدم ٬ نتوانستم این پرتو گذرنده را برای خودم نگهدارم.

اسم او را هرگز نخواهم برد  ٬او ديگر متعلق به اين دنیای پست درنده نیست . 

 اسم او را نباید آلوده به چیزهای زمینی بکنم.

بعد از او من دیگر خودم را از جرگهء آدم ها، از جرگهء احمق ها وخوشبخت ها بیرون کشیدم

و برای فراموشی به شراب و تریاک پناه بردم

 زندگی من تمام روز میان چهار ديوار اتاقم می گذشت و می گذرد

همهء وقتم وقف نقاشی روی جلد قلمدان و استعمال مشروب و تریاک می شد.

 خانه ام بیرون شهر، در یک محل ساکت و آرام دور از آشوب و جنجال زندگی مردم واقع شده 

 اطراف آن کاملا مجزا و دورش خرابه است.

میان چهار دیوار اطاقم روی قلمدان نقاشی می کردم و با اين سرگرمی مضحک وقت را می گذرانیدم،

 نمی دانم چرا موضوع همهء نقاشیهای من از ابتدا یک جور و یک شکل بوده است.

همیشه یک درخت سرو می کشیدم که زیرش پیرمردی قوز کرده به خودش پیچيده،

دور سرش شالمه بسته بود و انگشت سبابه دست چپش را بحالت تعجب به لبش گذاشته بود. 

 روبروی او دختری با لباس سیاه بلند خم شده به او گل نیلوفر تعارف میکرد، ميان آنها یک جوی آب

فاصله داشت . آیا این مجلس را من سابقا دیده بوده ام، یا در خواب به من الهام شده بود؟

 دستم بدون اراده این تصویر را می کشید ٬ و غریب تر آنکه برای این نقاشی مشتری پیدا میشد

 و حالا قضیه ای بخاطرم آمد:

  نزدیک غروب گرم نقاشی بودم و برای اندکی به کنار پنجره اتاقم رفتم و از پنجره نگاهي به

 بيرون انداختم ٬ دیدم در صحرای پشت اطاقم پیرمردی قوزکرده  زیر درخت سروی نشسته بود

 ویک دختر جوان، نه  یک فرشتهء آسمانی جلو او ایستاده، خم شده بود

و با دست راست گل نیلوفر کبودی به او تعارف می کرد، در حالی که پیرمرد

ناخن انگشت سبابهء دست چپش را میجويد.دختر درست در مقابل من واقع شده بود،

 ولی بنظر می آمد که هیچ متوجه اطراف خودش نمی شد. نگاه می کرد، بی آنکه نگاه کرده باشد

 مثل اینکه به فکر شخص غایبی بوده باشد٬ از آنجا بود که چشمهای مهیب افسونگر،اورا ديدم ،

او همان حرارت عشقی جنون آمیز را در من دميد .

لباس سیاه چین خورده ای پوشیده بود که قالب و چسب تنش بود ، وقتی که من نگاه کردم

 گویا می خواست از روی جویی که بین او و پیرمرد فاصله داشت بپرد ولی نتوانست،

 آنوقت پیرمرد زد زیرخنده، خندهء خشک و زننده ای بود که مو را به تن آدم راست می کرد

من در حالی که بطری شراب دستم بود، هراسان از جلوي پنجره جستم ٬نمی دانم چرا می لرزیدم 

 یک نوع لرزه پر از وحشت بود، مثل اینکه از خواب گوارا و ترسناکی پریده باشم 

همینکه بخودم آمدم٬ وارد اطاق شدم ، هوا تاریک می شد، چراغ دود می زد،

 ولی لرزهء ترسناکی که درخودم حس کرده بودم هنوز اثرش باقی بود

 زندگی من از این لحظه تغییرکرد٬ يک نگاه کافی بود، برای اینکه آن فرشتهء آسمانی ،

تا آنجایی که فهم بشر از ادراک آن عاجز است تاثیر خودش را در من بگذارد.

شرارهء چشمهایش، رنگش، بویش، حرکاتش همه بنظر من آشنا می آمد،

 مثل اینکه روان من در زندگی پیشین در عالم مثال با روان اوهمجوار بوده

 می بایستی در این زندگی نزدیک او بوده باشم.

هرگز نمی خواستم او را لمس بکنم، فقط اشعهء نامریی که از تن ما خارج و به هم آمیخته می شد

 کافی بود. در این دنیای پست یا عشق او رامی خواستم و یا عشق هیچکس را

آیا ممکن بود کس دیگری در من چنین تاثیربکند!!؟

 ولی خندهء خشک و زنندهء پیرمرد رابطهء میان ما را از هم پاره کرد.

| یکشنبه هشتم اردیبهشت 1387 | 0:1 

وقتي که نيستي همه لحظه ها دلگيره

اگرچه دوري ولي دلها که نزديکن

دوري ما از هم ديگه يه تقديره

خيلي دلم تنگه چون نيستي پيشم

به عشق تو زنده ام تا اخر اين دنيا

بدون که هميشه تو قلب من هستي

ستاره عشق توي اسمون قلب مني

هميشه عطر باغ پر از ياسمني

خاطره خوب همه عمرمي عشق من

همدم شبهام همه عشقمي عشق من

نحوه گذاشتن عکس در وبلاگ ... | پنجشنبه یکم فروردین 1387 | 9:6 

با عرض سلام  خدمت تمامی دوستان گل اميدوارم که خوب باشيد.من عاشقهستم امروز به درخواست يکی از دوستان گلم ميخوام درباره قرار دادن عکس در وبلاگ توضيح بدم. برای اين کار شما بايد عکس دلخواه خود را آپلود کنيد که برای اين کار سايت های مختلفی اين کار را بصورت رايگان برای شما انجام ميدهند آخر همين پست مطلب فضا های برای آپلود انواع فايل رو ميزارم.خوب بعد از اينکه شما عکس دلخواه خود رو از رو هارد انتخاب کرديد دکمه آپلود رو ميزنيد و سايت مربوطه عکس رو براتون آپلود ميکنه بعد از اينکه عکس آپلود شد يه سری کد به شما ميده که اون کد همون کد عکس هست. خوب اگه شما ميخواهيد عکستون رو تو وبلاگ بزاريد بايد کد رو تو آدرس بار اينترنت اکسپلورتون بريزيد و اينتر بزنيد بعد عکستون رو ميبينيد که تو يه صفحه باز شد شما عکستون رو انتخاب ميکنيد و بعد کپی ميکنيد و تو پست مطالب وبلاگتون past ميکنيد به همين راحتی و اگه هم خواستيد ميتونيد تغيیراتی هم روش انجام بديد.البته سيستم بلاگفا قسمت انتخاب عکس رو داره که تو قسمت نوار ابزار همون که شکل يه کوه هست رو ميتونيد بزنيد بعد آدرس عکستون رو تو اون قسمت ميريزيد بعد سيستم خودش اون عکس رو تو پست مطلبتون ميزاره اين به نظرم راحتر باشه.

اگه هم خواستيد عکس از تو اين سايت ها برداريد که ديگه راحته فقط کپی ميکنيد و تو وبتون ميزاريد اگه آدرسه عکس رو خواستيد روی عکسه رايت کليک ميکنيد بعد propertise رو انتخاب ميکنيد تو صفحه باز شده جلو url: يه آدرس ميبينيد که اين آدرسه همون عکسه همين...

در ضمن نظر هم یادتون نره؟

 این سایت هم برای آپلو عکس هست که خیلی معروفه اگه عکس میخوای آپلود کنید بهتون پیشنهاد میکنم برید اینجا.

؟؟؟ | جمعه شانزدهم آذر 1386 | 8:34 

نظر یادتون نره

زندگی رسم بسيار بسيار خوشايندی ست! | شنبه دهم آذر 1386 | 4:0 

واقعاْ خودم هم نمی دونم چرا دارم به این زودی آپ می کنم اما شاید محکم ترین دلیلم این باشه که حسش اومده!آره درست خوندید اشتباه تایپی هم نبود < حسش اومده >خوب این اصطلاحیه که فقط تو فرهنگ لغت من و ۳   ۴ نفر دیگه می تونید دنبالش بگردید پس اگه معنیش رو درست نفهمیدی زیاد به خودت فشار نیار!

خوب...سکه چند وقتیه که برگشته و زندگی(م)رو از این رو به اون رو کرده!لازم به توضیح زیادی نیست...فقط همین که زندگی خیلی خیلی دلنشین و دوست داشتنی شده!هفته ی پیش که از وجود بعضی مسائل(از جمله بیکاری بی حوصلگی دل تنگی علافی و...)به ستوه اومده بودم تصمیم گرفتم پا شم برم طوس یه سری به خالم بزنم و در ضمن دو فصلی از کتاب هری پاتر رو که باقی مونده بود در جوار پسر خاله ی بزرگوارم مطالعه کنیم!خوب...نمی دونم اطلاع دارید یا نه!این جلد آخرین جلد از سری کتاب های هری پاتر بود خیلی دوست داشتم تو مشهد تمومش کنم اما هر کاری کردم دلم نیومد چون هم طاقتش رو نداشتم(بالاخره آخرین جلد بود)و هم اگه با آرش(پسر خاله) می خوندم خیلی بیشتر حال می داد و از طرفی هم اگه تنهایی می خوندم رفیق نیمه راه می شدم چون تا اینجاش رو با هم خونده بودیم!(البته با روخونی من!)خوب داشتم می گفتم...با مترو رفتم طوس شب اول که به مسخره بازی و پلی استیشن و چرت و  کامپیوتر و چرت و پرت گویی گذشت اما شب دوم...جاتون خالی!یکی از این شمع های تخیلی خریدیم گذاشتیم تو جا شمعی تا شب نیازی به چراغ نداشته باشیم!ساعت ۱۲ بود که شروع کردیم به خوندن کتاب که همراه با اون بارون هم نامردی نکرد و شروع به باریدن کرد و کمی تا قسمتی به فضای رویایی اتاق آرش افزود!!!سرتون رو درد نیارم خیلی حال داد...ولی خوب وقتی کتاب تموم شد احساس کردم تیری تو قلبم خورد اما زیاد به روی خودم نیوردم و فرداش هم با حالی گرفته برگشتم تهران!خلاصه...(یا همون القصه...!!!!!!)حالم بهتر که نشد هیچ خیلی هم بد تر شده بود...این ۵  ۶ روز هم به طرز نه چندان جالبی گذشت تا این که باز هم لطف خداوند شامل حالم شد و یه فکر جالب به ذهنم رسید و با دوستان تصمیم به انجام عملی جدید در راستای بهبود زندگی گرفتیم!

خوب!تصمیم گرفتیم از فردا(امروز)هم دیگه رو ۱۵ دقیقه قبل از خوندن نماز صبح ملاقات کنیم و بعد از خوندن نماز در مسجد به پارک بریم و ورزش کنیم!خوب...جاتون خالی!وقتی این فکر به ذهنم رسید باورم نمی شد چه تغییر و تحولی تو زندگیم ایجاد کنه!رفتیم نماز رو خوندیم و تو همون هوای گرگ و میش قبل از طلوع آفتاب رفتیم چند دور دویدیم بعد هم نرمش کردیم بعدش هم یک ساعتی رو به بدمینتون و پینگ پنگ گذروندیم بعدش هم رفتیم نفری ۲ تا نون بربری گرفتیم و برگشتیم خونه!خوب...اگه امتحان نکرده باشید نمی فهمید من چی می گم انجام این عمل گذروندن یک روز رویایی رو برای شما ۱۰۰در۱۰۰ تضمین می کنه!پیشنهاد می کنم حتماْ امتحان کنید!وقتی رسیدم خونه رادیو رو روشن کردم یه حرف خیلی جالبی زد که باعث شد دلم به حالی بعضی ها(!!!) بسوزه!می دونید چی می گفت؟!می گفت تو خارج تحقیق کردن ورزش در غروب بهتر از ورزش در صبحه!چرا؟چون وقتی صبح پا می شن خسته ن و جرات زدن آب به صورتشون رو هم ندارن و اون جور ورزش کردن چندان سودی نداره بنا براین اگه عصر ورزش کنن خیلی بهتره!خنده م گرفت...و دلم سوخت به حال افرادی که از نماز خوندن و مناجات با خدا در سحر بی بهره اند...اگه تا حالا نماز صبح رو سر وقت خونده باشید احتمالاْ می دونید که هنگام وضو گرفتن با زدن یک مشت آب خنک به صورت خواب هر چه قدر هم سنگین باشه می پره و نشاط عجیبی جای اون خواب رو می گیره.فک می کنم یه خورده زیاد حرف زدم نه؟!خب...پس از همین وسط حرفم خیلی راحت رشته ی صحبت رو پاره می کنم تا شما هم زیاد خسته نشید!ولی به عنوان یک یوست در دنیای مجازی برادرانه به شما توصیه می کنم این کاری رو که من انجام دادم فقط یک بار امتحان کنید!مسلماْ ارزشش رو خواهد داشت...

خوب!چون این پست رو با خوندن حرف های خسته کننده ی من به پایان نبرید یه شعر خیلی قشنگ از شل سیلور استاین انتخاب کردم که واستون میذارم و امیدوارم خوشتون بیاد(مسلماْ خوشتون میاد فقط لطف کنید بخونیدش چون خیلی باحاله!!!)(یه نکته ای که باید بش اشاره کنم اینه که این شعر بر خلاف اسمش خیلی خیلی قشنگه اینو گفتم که اسمش باعث نشه ازش به سادگی بگذرید!!!)

بالاخره میمیری 

خب می بینم که حسابی به خودت می رسی

از خودت مراقبت می کنی.

نیازهایت رو برآورده می کنی.

خوب گوش می دی یا می خونی درباره ی رژیم غذایی تغذیه خواب و سم زدایی از بدن

همین طور خریدن وسایلی که می گن به درد ورزش می خوره.

و گیاهان دارویی واسه تجدید قوا وقتی که آسیب ببینی.

صابون هایی که تن را تمیز می کنن.

افشانه هایی که بوی بد رو از بین میبرن.

مایعاتی که اسید ها و حشره کش ها را خنثی می کنن.

اضافه وزن مجاز برای افزایش قدرت و اندازه ی عضلات.

زدن آمپول های ایمنی.

و خوردن قرص های نیروزا!

اما یادت باشه که بعد از همه ی اینها...

بالاخره قصه به پایان می رسه...

می تونی سیگار رو ترک کنی اما آخر می میری.

دور مواد رو خط بکشی اما آخر می میری

خودت رو از خوردن غذاهای چرب و سرخ کردنی منع کنی اما بازم می میری!

می گساری هم که نکنی باز می میری.

دور کار های خلاف رو هم خط بکشی باز می میری!

می تونی از نوشیدن قهوه صرف نظر کنی و کیفور نشی

ولی باز می میری آخرش می میری!

بالاخره می میری.دست آخر می میری.

آخرش می میری.

می تونی نرمش کردن رو از سر بگیری

اما وقتی موسیقی تموم بشه می میری.

توی اتوموبیل کمربند ایمنی هم ببندی باز می میری.

از نیکوتین فاصله بگیری اما باز می میری

می تونی ورزش کنی تا چربی رانهات آب بشه!

خوش تیپ تر و تو دل برو تر بشی اما باز می میری.

حمام آفتاب هم که نگیری باز می میری.

می تونی اون بالا تو آسمون پی بشقاب پرنده بگردی

شاید اونا تو رو به مریخ ببرن

اما اونجا هم بالاخره می میری

بالاخره می میری در نهایت می میری

آخرش یک زمانی می میری.با کفش های ریبوک نایک و آدیداس

می تونی تو آسمونا سیر کنی اما اون جا هم می میری!

دارو های نیرو بخش هم که بخوری بالاخره می میری.

روده ات رو هم که سالم نگه داری باز می میری!

می تونی خودت رو منجمد کنی و در زمان معلق بمونی

اما همین که یخت رو باز کنن بالاخره می میری!

می تونی ازدواج کنی اما باز هم می میری

به نقطه ی اوج هم که برسی بالاخره می میری!

می تونی خودت رو از شر فشار های روی خلاص کنی و استراحت کنی

 آزمایش ایدز و تست ورزش بدی

و به غرب اونجا که هوا آفتابی ست و از رطوبت هم خبری نیست نقل مکان کنی

و تا صد سال زنده بمونی

ولی بالاخره می میری!

سر انجام در آخر کار می میری

در نهایت خواه نا خواه می میری

پس بهتره حالا که زنده هستی از زندگی لذت ببری

قبال از این که غزل خداحافظی رو بخونی

چون بالاخره در آخر کار می میری!!!

نظر هم یادتون نره

مخلص همتون هستم  و میگم دسته گلتون درد نکنه

خصوصيات اقا پسر ها و دختر خانم ها از ۱۴ تا ۲۸ سالگي... | پنجشنبه هشتم آذر 1386 | 1:58 

^{سن ۱۴ سالگي: تازه توي اين سن ، هر رو از بد تشخيص ميدن! (اول بدبختي!)
سن ۱۵ سالگي: ياد مي گيرن كه توي خيابون به مردم نگاه كنن! ... از قيافه ء خودشون بدشون مياد!
سن ۱۶ سالگي: توي اين سن اصولا“ راه نميرن ، تكنو مي زنن! ... حرف هم نمي زنن ، داد مي زنن! ... با راكت تنيس هم گيتار مي زنن!
سن ۱۷ سالگي: يه كمي مثلا آدم مي شن! ... فقط شعرهاشون رو بلند بلند مي خونن! (يادش به خير ، اون روزا كه تكنو نبود ، راك ن رول مي خوندن!)
سن ۱۸ سالگي: هر كي رو مي بينن ، تا پس فردا عاشقش مي شن! ... آخ آخ! آهنگهاي داريوش مثل چسب دوقلو بهشون مي چسبه!
 سن ۱۹ سالگي: دوست دارن ده تا رو در آن واحد داشته باشن! ... تيز ميشن ، ابي گوش ميدن!
 سن ۲۰ سالگي: از همه شون رو دست مي خورن! ... ستار گوش ميدن كه نفهمن چي شده!
 سن ۲۱ سالگي: زندگي رو چيزي غير از اين بچه بازيها مي بينن! (مثلا عاقل ميشن!)
 سن ۲۲ سالگي: نه! مي فهمن كه زندگي همش عشــــقه! ... دنبال يه آدم حسابي مي گردن!
 سن ۲۳ سالگي: يكي رو پيدا مي كنن! اما مرموز مي شن! (ديدشون عوض ميشه!)
 سن ۲۴ سالگي: نه! اون با يه نفر ديگه هم دوسته! اصلا“ لياقت عشق منو نداشت!
 سن ۲۵ سالگي: عشق سيخي چند؟!! ... طرف بايد باباش پولدار باشه! حالا خوشگل هم باشه بد نيست!
سن ۲۶ سالگي: اين يكي ديگه همونيه كه همه ء عمر مي خواستم! ... افتخار ميدين غلامتون بشم؟!
 سن ۲۷ سالگي: آخيـــــــــــش!
 سن ۲۸ سالگي: كاش قلم پام مي شكست و خواستگاري تو نميومدم!!!
 
  خصوصيات دختر خانمها از ۱۴ تا ۲۸ سالگي ...} 

^{سن ۱۴ سالگي: تا پارسال هر كي بهشون مي گفت: چطوري؟ مي گفتن: خوبم مرسي! حالا ميگن: مرسي خوبم!
 سن ۱۵ سالگي: هر كي بهشون بگه سلام ، ميگن: عليك سلام! ... نقاشيشون بهتر ميشه (بتونه كاري و رنگ آميزي و ...!)
 سن ۱۶ سالگي: يعني يه عاشق واقعين! ... فردا صبح هم مي خوان خودكشي كنن! ... شوخي هم ندارن!
 سن ۱۷ سالگي: نشستن و اشك مي ريزن! ... بهشون بي وفايي شده! ... (كوران حوادث!)
 سن ۱۸ سالگي: ديگه اصلا عشق بي عشق! ... توي خيابون جلوي پاشون رو هم نگاه نمي كنن!
 سن ۱۹ سالگي: از بي توجهي يه نفر رنج مي برن! ... فكر مي كنن اون يه آدم به تمام معناست!
 سن ۲۰ سالگي: نه ، نه! ... اون منو نمي خواست! ... آخرش منو يه كور و كچلي مي گيره! مي دونم!
 سن ۲۱ سالگي: فقط ۲۷-۲۸ سالگي قصد ازدواج دارن! فقط!
 سن ۲۲ سالگي: خوش تيپ باشه! پولدار باشه! تحصيلكرده باشه! قد بلند باشه! خوش لباس باشه! ... (آخ كه چي نباشه!)
 سن ۲۳ سالگي: همه ء خواستگارا رو رد مي كنن!
 سن ۲۴ سالگي: زياد مهم نيست كه چه ريختيه يا چقدر پول داره! فقط شجاع باشه! ما رو به اون چيزايي كه نرسيديم برسونه!
 سن ۲۵ سالگي: اااااااه! پس چرا ديگه هيچكي نمياد؟! ... هر كي مي خواد باشه ، باشه!
 سن ۲۶ سالگي: يه نفر مياد! ... همين خوبه! ... بــــــــــله!
 سن ۲۷ سالگي: آخيـــــــــــش!
 سن ۲۸ سالگي: كاش قلم پات مي شكست و خواستگاري من نميومدي!!}

دوستان این بار من نمیخوام شعر بنویسم فقط دوست دارم نظرتون رو بدونم | یکشنبه چهارم آذر 1386 | 2:51 

ساعت

تصاوير برتر

تنهايي و سكوت

نوشته هاي قبلي

آخرين نوشته هاي من

بازديد عاشقان

امکانات